Ακριτόπουλος: Είναι μεγάλη η αποχή για έναν ερασιτέχνη για να επανέλθει
Τεράστια είναι η εμπειρία του Γιώργου Ακριτόπουλου στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Μαζί
του είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για την κατάσταση με τον κορωνοιό αλλά και για ότι έχει αποκομίσει από την πολύχρονη παρουσία του στα γήπεδα. Συγκεκριμένα ανέφερε: «Στην ΕΠΟ πρέπει να μπουν άτομα που να γνωρίζουν το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο ξεκινάει από το ερασιτεχνικό και χωρίς ερασιτεχνικό δεν υπάρχει ποδόσφαιρο. Υπάρχει περίπτωση κάποιος ποδοσφαιριστής να παίξει απευθείας στην Α’ Εθνική; Ξεκινάς από μικρή ηλικία, από την ομάδα της γειτονιάς σου. Δώστε βάση σε αυτό. Χρηματοδοτείστε για να ασχοληθούνε. Οι παράγοντες με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορούν να σηκώσουν ένα τόσο μεγάλο βάρος. Εχω γνωρίσει παιδιά που ήταν σε μικρές ομάδες και σταμάτησαν γιατί βλέπουν ότι δεν υπάρχει τίποτε όρθιο στο ποδόσφαιρο»
Ποια πρέπει να είναι συνέχεια;
«Με αυτά που ακούμε η χρονιά είναι τελειωμένη. Ο Σάββας Δημητριάδης ήταν και προπονητής, είναι γνώστης του αντικειμένου και εύχομαι να μπορέσει να στοιχειοθετήσει τις απόψεις του σε αυτό που έχει μάθει και ως προπονητής και ως παράγοντας ώστε να δούμε το ποδόσφαιρο την επόμενη μέρα, καλύτερο. Πρέπει να βρεθεί μια φόρμουλα γιατί δόθηκαν πολλά λεφτά για δελτία, για να παίξουν οι ομάδες στο Πρωτάθλημα κλπ. Οι παράγοντες ματώνουν και θα πρέπει να τους βοηθήσουμε ώστε να έρθουν και άλλοι και όχι να τους απομακρύνουμε από τον χώρο. Θα πρέπει να δει η Ενωση και αυτούς τους ανθρώπους ώστε τελειώνοντας η πανδημία που μας έχει καταστρέψει όλους, να ξεκινήσει το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο από σωστές βάσεις. Δεν έγιναν αγώνες, άρα δεν είναι δυνατόν να ξαναπληρώσουν και τη νέα χρονιά. Η κεφαλή που είναι η ΕΠΟ να τα κοιτάξει όλα αυτά».
Τι σημαίνει η απώλεια ενός έτους; «Χάνοντας μια χρονιά θα είναι δύσκολο για έναν ποδοσφαιριστή που είναι και σε τρυφερή ηλικία να δείξει το ταλέντο του και να κάνει το κάτι παραπάνω. Είναι μεγάλη η αποχή ειδικά για έναν ερασιτέχνη για να επανέλθει. Οση προπόνηση και να κάνεις αν δεν έχεις παρουσία παικτική μέσα στο γήπεδο, η διαφορά είναι μεγάλη, είναι μέρα με τη νύχτα. Αυτός ο χρόνος αποχής θα είναι τεράστιος».
Είχατε ένα μεγάλο διάστημα αποχής και επανήλθατε:
«Οχτώ χρόνια απείχα, ώσπου ο Ιάσων Αυγής μου έδωσε την δυνατότητα να επανέλθω και πήγαμε πολύ καλά και στη συνέχεια με τον Ηρακλή Αμπελοκήπων πετύχαμε την άνοδο στη Γ’ Εθνική. Η προπονητική είναι σαν το ποδήλατο. Δεν ξεχνιέται, αλλά κάθε χρόνο αλλάζουν πολλές ισορροπίες στις τακτικές, τα συστήματα. Αν δεν το παρακολουθείς αυτό το αντικείμενο και ιδιαίτερα στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, όπου πρέπει να κάνεις και την προπόνηση και την τακτική και το ζέσταμα και δεν έχεις και τον γυμναστή θα έχεις μείνει πίσω και δεν θα μπορείς να βοηθήσεις την ομάδα.
Η άποψη σας για τους νέους προπονητές;
«Χαίρομαι που βγαίνουν νέοι προπονητές με ήθος με μεγάλη όρεξη και στρατηγική, νέες ιδέες, φοβερή τακτική που έδωσαν μεγάλη ποιότητα στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.
Να σταματήσουν αυτό που λένε ότι μόνο ένας έμπειρος μπορεί να κάνει τον προπονητή. Στη Γερμανία βλέπουμε 30- 32 ετών και σε εμάς στη Β’ και στη Γ’ Εθνική όλο τους ίδιους και τους ίδιους εδώ και πολλά χρόνια. Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα σε όλα αυτά τα παιδιά να κάνουν αυτό που αγαπάνε. Είναι μια δουλειά ψυχοφθόρα και έχεις ένα μόνιμο άγχος σε όλη σου τη ζωή. Εχει τύχει βράδια να μην μπορούμε να κοιμηθούμε».
Πως είναι το επίπεδο του ποδοσφαίρου σε σχέση με προηγούμενα χρόνια;
«Παλαιότερα υπήρχαν παίκτες κάποιας ηλικίας που είχαν τεράστια ποιότητα. Ο Πλατάκης που είναι τώρα στην Ευκαρπία τον είχα στον Πολύγυρο και στην Επανομή, χαιρόσουν να τον βλέπεις. Και δεν ήταν μόνο ο Μάνθος. Ερχόταν ο κόσμος και έβλεπε κάτι ωραίο. Τώρα υπάρχει πολλή δουλειά, πολλή προπόνηση φτάνεις σε όρια να μην μπορείς να κερδίσεις ένα παιχνίδι γιατί και οι δύο ομάδες είναι ανταγωνιστικές. Ισως τώρα δεν τους ενδιαφέρει και τόσο το ποδόσφαιρο και δεν ξεχωρίζει κάποιο ταλέντο για να κάνει τη διαφορά. Παλαιότερα πιο πολύ υπήρχε το ταλέντο. Πιο πολύ αγαπούσαν το ποδόσφαιρο. Περίμεναν πως και πως για να πάνε στην προπόνηση ενώ τώρα παρακαλάς για να έρθουν»
Πως σκέφτεστε τη συνέχεια;
«Οσο μπορώ να βοηθάω θα το κάνω. Αν νιώσω ότι τελείωσα από αυτό τον χώρο θα αποσυρθώ από μόνος μου με ψηλά το κεφάλι»
▶ «Επρεπε να είχα το μαγικό ραβδί»
Ο Γιώργος Ακριτόπουλος πέτυχε την άνοδο με τον Ηρακλή Αμπελοκήπων στη Γ' Εθνική και βρέθηκε στη συνέχεια στον Ηρακλή.
Μεταξύ άλλων είπε: «Από τον Ηρακλή Αμπελοκήπων βρέθηκα στον Ηρακλή 15, είκοσι μέρες πριν αρχίσει το Πρωτάθλημα με χίλια δυο προβλήματα με παίκτες που ήρθαν σε μια εβδομάδα και εγώ έπρεπε να έχω ένα ραβδί να πατήσω και σε τέσσερις αγωνιστικές να πετύχω τέσσερις νίκες λες και οι άλλες ομάδες είχαν πέτρες».
Κάποιες ξεχωριστές στιγμές;
«Μια ομάδα που έχω συνδεθεί είναι ο Αχιλλέας Τριανδρίας καθώς διετέλεσα και παίκτης και προπονητής, είναι η γειτονιά μου και με τον πρόεδρο είμαστε παιδικοί φίλοι. Με τον ΠΑ- ΟΝΕ ανεβήκαμε από την Α1 στη Δ΄ και μετά στη Γ’ Εθνική. Με τον Πολύγυρο, με την Επανομή (άνοδος), το κύπελλο που πήραμε με τον Φοίνικα Πολίχνης. Ακόμη με τον Μακεδονικό ήταν μια δύσκολη χρονιά που ήταν φορτωμένος με βαριά συμβόλαια και έπρεπε να διαχειριστώ μια κατάσταση με τριάντα παίκτες. Ηταν μια καλή εμπειρία, με εγκαταστάσεις που σε κάνουν υπερήφανο όταν είσαι προπονητής και θα ζήλευαν και ομάδες Α Εθνικής.
Έχω γεμάτες στιγμές με όλες τις ομάδες και μεγαλύτερη με τον Ιάσονα που μετά από τόσα χρόνια μου έδωσε το δικαίωμα να επανέλθω. Εκεί ήταν και η μεγαλύτερη μου απογοήτευση που ένας συγκεκριμένος άνθρωπος στέρησε ένα χωριό ολόκληρο, τη χαρά να δει την ομάδα του στη Γ’ Εθνική. Η κατάντια είναι ότι έρχονται ξένοι να παίζουν τα παιχνίδια και αυτοί κάθονται, αντί να πουν τα παρατάμε και φεύγουμε. Εγώ ντρέπομαι να έρχονται αυτοί οι ξένοι που είναι χειρότεροι από τον χειρότερο δικό μας».
Τι μένει από όλα αυτά τα χρόνια;
«Αυτό που μένει είναι η αγάπη των παιδιών. Δεν μπορείς να είσαι αγαπητός σε όλους αλλά να σου λένε παίκτες άλλων ομάδων ότι θέλουν να συνεργαστούν μαζί σου είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη»
