Μπορεί ο ΠΑΟΚ να πάρει πρωτάθλημα δίνοντας μπάλα στον αντίπαλο;

Αρχίζει και διαμορφώνει μια ταυτότητα ο ΠΑΟΚ του Αλέσιο Λίσι και προς επίρρωση αυτού του συμπεράσματος δεν χρειάζεται παρά να αναφέρουμε δύο στοιχεία από την στατιστική των τελευταίων αγώνων.

Χθες στο 1-3 του Αγρινίου είχε 16 σουτ εναντι 2 του Παναιτωλικού, 2.08 Xgoals έναντι 0,12 των γηπεδούχων και όλα αυτά με 56-44% κατοχή μπάλας υπέρ των γηπεδούχων (στοιχεία από το flashscore). Με τον Ατρόμητο στο ματς Κυπέλλου τα Xgoals ήταν 0.94-0,64 υπέρ του ΠΑΟΚ και η κατοχή μπάλας 51-49 υπέρ των Περιστεριωτών. Αν πάμε μια εβδομάδα πίσω, κόντρα στον Άρη, ο ΠΑΟΚ είχε 2.45 Xgoals και οι “κίτρινοι” 1,17, όμως η κατοχή μπάλας ήταν 46-54 υπέρ των φιλοξενουμένων.

Κοινό στοιχείο για τους “ασπρόμαυρους” σε αυτά τα παιχνίδια ότι υπήρχαν μεγάλα διαστήματα στο ματς που έδειχναν ότι δεν είχαν πρόβλημα να δώσουν την μπάλα στον αντίπαλο, να παίξουν άμυνα και να περιμένουν το λάθος ή ένα κλέψιμο για να βγουν γρήγορα στο τρανζίσιον. Αυτό το στυλ παιχνιδιού ταιριάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ομάδα του Αλέσιο Λίσι και το είδαμε και χθες στο Αγρίνιο. Η φάση του 0-1 είναι ο ορισμός του ποιο είναι το ατού του ΠΑΟΚ στη φετινή σεζόν: ο Πέλκας κλέβει την μπάλα στην περιοχή του ΠΑΟΚ, με μια πασάρει στον Ζίβκοβιτς, αυτός κατευθείαν στον Γιάκιτς και ο Κροάτης που είδε την κίνηση του Αλι του έδωσε την ευκαιρία να ξεχυθεί μπροστά και εν τέλει να σκοράρει.

Σε αυτό το στυλ παιχνιδιού με παίκτες όπως ο Ζίλε, ο Πέλκας, ο Αλι, ο Ζαφείρης, ο Γιάκιτς πλέον, ο Γιαννούλης όταν επιστρέψει ο ΠΑΟΚ και με τον Μιχαηλίδη να βγάζει την μπάλα με ακρίβεια μοιρογνωμονίου από τα μετόπισθεν, παραμένει πιθανόν η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα. Ωστόσο, το θέμα είναι ότι στα παιχνίδια δεν υπάρχουν πάντα τέτοιες στιγμές. Υπάρχουν και διαστήματα που απαιτείται κοντρολαρισμένο παιχνίδι, εναλλαγές μπάλας με πολλές πάσες, να αλλάζεις το παιχνίδι από τη μια πλευρά στην άλλη, να την πας πίσω, μπρος, μέχρι να “ανοίξεις” την άμυνα του αντιπάλου για να δημιουργήσεις και να σκοράρεις ή αν χρειάζεται να διαχειριστείς ένα υπέρ σου αποτέλεσμα. Αυτό κάνουν συνήθως οι ομάδες πρωταθλητισμού και το έκανε και ο ΠΑΟΚ παλιότερα και με τον προηγούμενο προπονητή του, τον Ραζβάν Λουτσέσκου.

Ο Λίσι ακόμη δεν έχει παρουσιάσει κάτι ανάλογο, όμως, αν αναλύσουμε με ρεαλισμό την κατάσταση, τότε θα δούμε ότι έχει πολλές δικαιολογίες. Η ομάδα χτίστηκε πάνω στο ξεχωριστό ταλέντο του Κωνσταντέλια και ο Ντέλιας πουλήθηκε στην καρδιά του καλοκαιριού στην Ντόρτμουντ. Επένδυσε πολλά στον Σανταμαρία, αλλά αυτός προς το παρόν δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες. Και εν τέλει, ο Ιταλός τεχνικός είδε σημαντικούς παίκτες όπως ο Ντιαγέ, ο Γιάκιτς, ο Κόστα και ο Μπανζά (ακόμη δεν τον έχουμε δει να αγωνίζεται) να έρχονται στις τελευταίες μέρες των μεταγραφών. Σε σχέση με την εικόνα που είχε όταν επήλθε το σοκ των ευρωπαϊκών αποκλεισμών, ο ΠΑΟΚ έχει βελτιώσει την ανασταλτική λειτουργία του και επιλέγει αυτό το παιχνίδι των άμεσων επιθέσεων. Το κάνει από ανάγκη γιατί έτσι μπορεί αυτή την περίοδο ο ΠΑΟΚ να μαζέψει βαθμούς; Το κάνει γιατί περιμένει την διακοπή να δουλέψει με την ομάδα του πάνω στην κατοχή μπάλας; Ή το κάνει επειδή είναι αυτό το στυλ του;. Η απάντηση θα αρχίσει να δίνεται μετά την διακοπή όταν ο Λίσι θα έχει πάρει επαρκή χρόνο για να παρουσιάσει ένα πιο βελτιωμένο ΠΑΟΚ…

Υ.Γ. 1 Ωραίες οι δηλώσεις του Γιάκιτς για τον Ζαφείρη. Έτσι “κερδίζει” τον παρτενέρ του και δημιουργεί δέσιμο. Άλλο ένα στοιχείο που δείχνει ότι ο Κροάτης είναι παίκτης από το πάνω ράφι.

Υ.Γ. 2 Θέμα προσαρμογής από τον βασκικό στον ελληνικό τρόπο ζωής, έθεσε για τον Ελουστόντο ο Αλέσιο Λίσι. Ας ελπίσουμε να είναι αυτό το πρόβλημα για τις μέτριες εμφανίσεις του Αρίτζ από τη μέρα που ήρθε στον Δικέφαλο. Ο προπονητής του “βλέπει” πάντως ότι όσο περνάνε τα ματς παίζει καλύτερα. Μακάρι πολύ σύντομα να το διακρίνει και ο απλός οπαδός της ομάδας.

Υ. Γ. 3 Είχε ανάγκη ο ΠΑΟΚτσής αυτή την θελκτική εικόνα της ομάδας μπάσκετ στο τουρνουά “Παύλος Γιαννακόπουλος”. Ο κόσμος περιμένει πώς και πώς την νέα κόντρα με τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά του Σούπερ Καπ και ας ελπίσουμε αυτή την φορά οι διαιτητές να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.