Παιχνίδι με το παιχνίδι καλύτερος

Μπορεί να έχουμε ξεπεράσει –εδώ και τρεις αγωνιστικές- τα μισά του πρωταθλήματος και να φτάσαμε αισίως στα μισά του Φλεβάρη, όμως δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί πως ο Αρης δείχνει (και μάλλον είναι…) μια «νέα» ομάδα.

Με πολλά νέα πρόσωπα, που προσπαθούν να μάθουν ο ένας το παιχνίδι του άλλου και να προσαρμοστούν στα «θέλω» του Σίνισα Ντομπρασίνοβιτς. Αν ο Αρης έχει φτάσει εκεί που θέλει ο Μαυροβούνιος και ο κόσμος της ομάδας; Ούτε κατά φαντασία… Οι «κιτρινόμαυροι» δεν έχουν αγγίξει ούτε το μισό από αυτό που μπορούν να παρουσιάσουν απέναντι σε ομάδες μικρότερης δυναμικής και αδυνατούν να «καταστρέψουν» τους αντιπάλους τους. Ειτε λόγω άγχους, είτε λόγω έλλειψης ομοιογένειας. Ακόμη και στο χθεσινό παιχνίδι με τον Εθνικό Νέου Αγιονερίου, ο Αρης έδειξε σαφέστατα ανώτερος, δημιουργούσε ευκαιρίες, αλλά έδειχνε κάπου να… κολλάει.

Η αισιόδοξη ανάγνωση της αναμέτρησης και της εικόνας του Αρη «λέει» πως όταν όλα τα «βαριά χαρτιά» αποκτήσουν ομοιογένεια, τότε οι «κιτρινόμαυροι» δεν θα έχουν αντίπαλο στη Γ’ Εθνική. Μέχρι, όμως, να συμβεί αυτό ο Αρης θα πρέπει να αφοσιώνεται στην ευκολότερη δυνατή κατάκτηση των τριών βαθμών της νίκης, προκειμένου να απαλλάσσεται από το άγχος και να το μεταφέρει στον Πανσερραϊκό που τη δεδομένη χρονική στιγμή έχει το προβάδισμα στη βαθμολογία.