Ο ΠΑΟΚ της Euroleague πρέπει να περιμένει

Πώς να ανακόψεις ή έστω να περιορίσεις τον ενθουσιασμό που ξεχειλίζει όπου σταθείς, όπου ρίξεις μια ματιά, όπου ανοίξει μια σχετική κουβέντα; Ό,τι σχετίζεται με τον μπασκετικό ΠΑΟΚ προκαλεί πια αυτά τα συναισθήματα, ως κάτι νέο και μεγάλο που έρχεται. Πριν όμως από οτιδήποτε άλλο, πριν την ιστορική απόφαση στο Κόμο, πριν από τον ΠΑΟΚ της Euroleague, υπάρχει ο ΠΑΟΚ του Eurocup, της GBL και του Super Cup που θα ανοίξει την αυλαία της σεζόν σε μόλις έξι μέρες από σήμερα.

Δεν χωράει αμφιβολία για το ότι ο ήδη υπαρκτός και διαρκώς αυξανόμενος ενθουσιασμός, πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις από τις εμφανίσεις στα παιχνίδια της προετοιμασίας και δη αυτά απέναντι σε τρεις ομάδες της Euroleague (Μιλάνο, Παρτίζαν, Παναθηναϊκός). Πώς γίνεται να δεις αυτά τα παιχνίδια και να μην παρασυρθείς από όλο αυτό το κλίμα; Αυτό είναι ένα ακόμη, μεγάλο στοίχημα το οποίο θα κληθεί να διαχειριστεί όχι μόνο το αγωνιστικό τμήμα, αλλά ολόκληρος ο οργανισμός.

Παράλληλα με όλο αυτό το οικοδόμημα που θα αρχίσει να παίρνει μορφή το 2027, ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του μία σεζόν που θα ήταν άστοχο και άδικο να χαρακτηριστεί μεταβατική. Μετρώντας αντίστροφα για τη συνέλευση και την απόφαση της Euroleague, με τα δεδομένα της δεσμευτικής πρότασης πενταετίας που αποκάλυψαν στις 27 Αυγούστου το metrosport.gr και το Metropolis 95.5, ο ΠΑΟΚ δεν έχει να βγάλει μια σεζόν-υποχρέωση. Αντιθέτως είναι μία σεζόν που μπορεί να τον προετοιμάσει σε όλα τα επίπεδα για το άλμα που θα ακολουθήσει μεν, αλλά ταυτόχρονα να του δώσει στιγμές και, γιατί όχι, επιτυχίες που θα τον συνοδεύουν για καιρό.

Η απάντηση του Αντρέα Τρινκιέρι στην ερώτηση σχετικά με τη σύγκριση με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό δεν ήταν μία προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι. Ήταν μία ρεαλιστική αποτύπωση της πραγματικότητας αφού ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μία κατάσταση με στοιχεία καθεστώτος σχεδίων τριών δεκαετιών. Αυτός δεν μπορεί παρά να είναι ο μπούσουλας, τουλάχιστον στην αρχή της σεζόν.